Ik ben een kinderarts. Dat heb ik gedaan toen een jongetje tegen me zei dat hij een meisje was.






door Dr. Michelle Cretella, de voorzitter van het Amerikaanse College van Kinderartsen

“Gefeliciteerd, het is een jongen!” of “Gefeliciteerd, het is een meisje!”

Ik ben al twintig jaar kinderarts en zo begon meestal de relatie met mijn patiënt. Onze lichamen geven ons geslacht aan. Biologisch geslacht krijg je. Geslacht is bepaald bij de conceptie door ons DNA en is gegrift in iedere cel van ons lichaam. Menselijke seksualiteit is binair. Je hebt ofwel een normaal Y-chromosoom en je ontwikkelt je tot man of je hebt het niet,  en je ontwikkelt je tot vrouw. Er zijn minstens 6500 genetische verschillen tussen mannen en vrouwen. Hormonen en chirurgie kunnen dit niet veranderen.

Een identiteit is niet biologisch, het is psychologisch. Het heeft te maken met denken en voelen. Gedachten en gevoelens zijn niet biologisch geprogrammeerd. Ons denken en voelen kan feitelijke goed of feitelijk fout zijn.

Als ik vandaag de spreekkamer van mijn huisarts binnenga en zeg: “Hallo, ik ben Margaret Thatcher”, dan zal mijn arts zeggen dat ik een waan heb en hij zal mij een antipsychotisch medicijn geven. Toch, als ik in plaats daarvan binnengelopen was en had gezegd: “Ik ben een man”, dan zou hij zeggen: “Gefeliciteerd, u bent trensgender.”

Als ik zou zeggen: “Dokter, ik ben suïcidaal omdat ik een geamputeerd iemand ben die gevangen zit in een normaal lichaam, asjeblief amputeer mijn been,” dan zou ik gediagnosticeerd worden met een “body identity integrity” stoornis. Maar als ik die spreekkamer binnenloop en zeg: “Ik ben een man, noteer mij voor een dubbele borstamputatie”, dan doet mijn dokter dat. Kijk, als je een arm of een been wilt amputeren, dan ben je geestelijk ziek maar als je gezonde borsten of een penis wilt amputeren, ben je transgender.

Niemand wordt als transgender geboren. Als geslachtsidentiteit in het brein geprogrammeerd was voor de geboorte, dan zouden identieke tweelingen 100 procent van de tijd dezelfde geslachtsidentiteit hebben. Maar dat hebben ze niet.

Ik had een patiënt die we Andy zullen noemen. Tussen zijn derde en vijfde levensjaar speelde hij steeds meer met meisjes en met “meisjesspeelgoed” en hij zei dat hij een meisje was. Ik verwees de ouders en Andy naar een therapeut. Soms spelen een geestesziekte van een ouder of misbruik van het kind een rol maar normaler is het dat het kind de dynamiek in het gezin verkeerd heeft waargenomen en zich een verkeerd idee heeft eigen gemaakt.

Midden in een sessie zette Andy zijn speelgoedvrachtwagen neer, hield een Barbie vast en zei: “Papa en mama, jullie houden niet van mij als ik een jongentje ben.” Toen Andy 3 was, was zijn zusje geboren die speciale zorg nodig had en die beduidend meer aandacht van zijn ouders vroeg. Andy vatte dat verkeerd op als “mama en papa houden van meisjes. Als ik wil dat ze van mij houden, dan moet ik een meisje zijn.” Via gezinstherapie werd Andy beter.

Tegenwoordig zou men tegen de ouders van Andy zeggen: “zo is Andy echt. U moet ervoor zorgen dat iedereen hem als een meisje behandelt, anders pleegt hij zelfmoord.” Als Andy de puberteit nadert zouden de deskundigen hem puberteitsremmers geven zodat hij kan doorgaan een meisje te spelen. Het doet er niet toe dat we puberteitsremmers nooit hebben getest op biologisch normale kinderen. Het doet er niet toe dat als remmers gebruikt worden om prostaatkanker bij mannen en gynecologische problemen bij vrouwen te behandelen, zij problemen met het geheugen kunnen veroorzaken. Testen is niet nodig. We moeten zijn lichamelijke ontwikkeling nu stoppen, anders pleegt hij zelfmoord.

Maar dat is niet waar. In plaats daarvan wordt het merendeel van de kinderen die in de war zijn over hun geslacht, beter, als ze worden gesteund in hun biologisch geslacht tijdens de natuurlijke puberteit. Toch castreren wij kinderen die in de war zijn over hun geslacht chemisch met puberteitsremmers. Dan steriliseren we er een heleboel door cross-sex hormonen (hormonen van het tegenovergestelde geslacht) toe te dienen, die bij hen een risico vormen voor hartziekte, hersenbloedingen, suikerziekte, kanker en zelfs juist voor de emotionele problemen die de genderexperts zeggen te behandelen.

P.S. Als een meisje, dat volhoudt een man te zijn, een jaar lang dagelijks testosteron krijgt toegediend, wordt zij geschikt verklaard een dubbele borstamputatie te krijgen op 16-jarige leeftijd. Let wel, de Amerikaanse Academie van Kinderartsen publiceerde onlangs een rapport dat kinderartsen op het hart drukte te voorkomen dat teeners tattoo’s krijgen omdat die nu eenmaal permanent zijn en littekens kunnen veroorzaken. Maar deze zelfde organisatie steunt voor 110 procent een dubbele borstamputatie voor 16-jarige meisjes, zelfs zonder toestemming van de ouders, als het meisje volhoudt dat ze een man is en een jaar lang dagelijks testosteron heeft ingenomen.

Als men alle kinderen vanaf de kleuterschool indoctrineert met de leugen dat zij gevangen kunnen zitten in het verkeerde lichaam, ontwricht dat het fundament zelf van de manier waarop het kind de werkelijkheid bekijkt. Als zij niet kunnen vertrouwen op de werkelijkheid van hun fysieke lichamen, op wie of op wat kunnen ze dan wel vertrouwen? De transgender ideologie is een psychologische mishandeling die vaak leidt tot chemische castratie, sterilisatie en chirurgische verminking.

Vertaling: C. Mennen 12 december 2017

Pastoor C. Mennen
e-mail: info@mennenpr.nl
cui resistite
home

liturgie

getijdengebed
preken
voordrachten

vrijmoedig commentaar

ons geloof

documenten