De Kerk is weliswaar ín deze wereld maar niet ván deze wereld. Dat weten we allemaal. Maar soms is ze dat op zo’n merkwaardige manier dat Jezus dat wel niet bedoeld zal hebben. In de wereld namelijk is het normaal dat een mens puberaal gedrag vertoont tussen zijn twaalfde en zijn achttiende levensjaar. Dan zet hij zich af tegen zijn omgeving en vooral tegen het gezag. Het is gelukkig meestal een voorbijgaande fase in de groei naar de volwassenheid.
In de kerk hebben we ook mensen die puberaal gedrag vertonen maar merkwaardigerwijs ligt de puberale leeftijd bij de katholieken in Nederland grofweg tussen de zestig en de tachtig jaar. In die leeftijdscategorie zijn er velen die zich afzetten tegen het gezag van paus en bisschoppen. En dat doen ze als sinds hun twintigste. Ze zijn er nooit bovenuit gegroeid. Juist in de categorie tussen de zestig en de tachtig vinden we mensen die gecharmeerd zijn van alternatieve vormen van liturgie en kerk zijn. Priesters en gelovigen doen daarbij in puberaal gedrag niet veel voor elkaar onder.
Een voorbeeld van een nog steeds puberende priester van 61 jaar oud is Huub Schumacher. Hij is blijkens een artikel in Trouw van 19 oktober 2006 rondreizend catecheet in heel Brabant en trekt volgens zijn zeggen veel cursisten. Blijkens de bijgeplaatste foto’s allemaal mensen in boven genoemde gevaarlijke leeftijd. En dan bespreekt hij daar het Hooglied: “Die jongen en dat meisje, de hitte van het verlangen… Vroeger dacht je, dat mag allemaal niet.” Zou Huub werkelijk denken dat vanwege “de hitte van het verlangen” het Hooglied in de Bijbel terecht is gekomen? En bij het boek Job geeft hij als antwoord op een prangende vraag van een cursist: “Denk jij dat God alles precies bedisselt wat jou overkomt?”, hetgeen volgens mij niet overeenkomt met de kern van het boek Job noch met het geloof in Gods voorzienigheid. En wat denkt u van het volgende patristische en dogmahistorische hoogstandje: “In de eerste eeuwen van het christendom dachten mensen nog vanuit dat bewegelijke bijbelse godsbeeld van God-in-mensen. maar daarna hebben we hem naar boven gebracht waar-ie versteend is, op een grote troon boven het heelal. Dat heeft zo’n beetje geduurd tot de tijd van ons moeder. En wij zijn nog steeds niet zo ver dat wij dat bijbelse godsbeeld weer aankunnen.” En voor die onzin wordt door de cursisten nog betaald ook. Als Huub dan toegeeft dat de kerk mensen van God verwijderd heeft, levert hem dat volgens de toch ook wel enigszins verbaasde Trouwredacteur instemmend geknik en gefluister van de bejaarde kudde op. Huub noemt dit alles “bewustmakend pastoraat”. Een normale katholiek zou dit “afbraakpastoraat” noemen. Het is bovenal puberaal: schoppen tegen een Kerk en een geloof waaraan je alles, zelfs je huidige inkomen te danken hebt
Als je ziet wanneer dat alles bij Huub begonnen is dan zou je het ook nog “gedateerd pastoraat” kunnen noemen. Hij zegt dat hij namelijk kort na zijn priesterwijding in 1972 “als halve hippie” naar India vertrokken is. Dat was toen inderdaad heel modern. Daar hoorde hij “over moeder Maya die in een droom bezocht werd door een witte olifant, die in haar de kiem legde van het kind dat later de Boeddha zou worden. Dan verandert je blik op Maria, die van een engel te horen krijgt dat het kind in haar buik van God zelf afkomstig was”. Je kunt je enigszins indenken hoe Huub de maagdelijke geboorte en de incarnatie van Gods Zoon aan zijn cursisten zal duidelijk maken. Dat krijg je als je “God niet boven de wolken moet zoeken. God, het heilige, is de diepte van het gewone.” Maar alles bij elkaar staat het wel heel ver af van wat de bijbel echt zegt en wat “ons moeder” en “ons oma” en de generatie christenen voor ons geloofd hebben.
Tenslotte constateert Huub: “de Kerk maakt gehakt van mensen, hoor!” Nou, Huub, jij en jouw soort verlate pubers hebben gehakt van de Kerk gemaakt. Is het een wonder dat Mgr. Hurkmans jou enkele jaren heeft buitengezet? Nee, dat is echt voorzienigheid.
In de kerk hebben we ook mensen die puberaal gedrag vertonen maar merkwaardigerwijs ligt de puberale leeftijd bij de katholieken in Nederland grofweg tussen de zestig en de tachtig jaar. In die leeftijdscategorie zijn er velen die zich afzetten tegen het gezag van paus en bisschoppen. En dat doen ze als sinds hun twintigste. Ze zijn er nooit bovenuit gegroeid. Juist in de categorie tussen de zestig en de tachtig vinden we mensen die gecharmeerd zijn van alternatieve vormen van liturgie en kerk zijn. Priesters en gelovigen doen daarbij in puberaal gedrag niet veel voor elkaar onder.
Een voorbeeld van een nog steeds puberende priester van 61 jaar oud is Huub Schumacher. Hij is blijkens een artikel in Trouw van 19 oktober 2006 rondreizend catecheet in heel Brabant en trekt volgens zijn zeggen veel cursisten. Blijkens de bijgeplaatste foto’s allemaal mensen in boven genoemde gevaarlijke leeftijd. En dan bespreekt hij daar het Hooglied: “Die jongen en dat meisje, de hitte van het verlangen… Vroeger dacht je, dat mag allemaal niet.” Zou Huub werkelijk denken dat vanwege “de hitte van het verlangen” het Hooglied in de Bijbel terecht is gekomen? En bij het boek Job geeft hij als antwoord op een prangende vraag van een cursist: “Denk jij dat God alles precies bedisselt wat jou overkomt?”, hetgeen volgens mij niet overeenkomt met de kern van het boek Job noch met het geloof in Gods voorzienigheid. En wat denkt u van het volgende patristische en dogmahistorische hoogstandje: “In de eerste eeuwen van het christendom dachten mensen nog vanuit dat bewegelijke bijbelse godsbeeld van God-in-mensen. maar daarna hebben we hem naar boven gebracht waar-ie versteend is, op een grote troon boven het heelal. Dat heeft zo’n beetje geduurd tot de tijd van ons moeder. En wij zijn nog steeds niet zo ver dat wij dat bijbelse godsbeeld weer aankunnen.” En voor die onzin wordt door de cursisten nog betaald ook. Als Huub dan toegeeft dat de kerk mensen van God verwijderd heeft, levert hem dat volgens de toch ook wel enigszins verbaasde Trouwredacteur instemmend geknik en gefluister van de bejaarde kudde op. Huub noemt dit alles “bewustmakend pastoraat”. Een normale katholiek zou dit “afbraakpastoraat” noemen. Het is bovenal puberaal: schoppen tegen een Kerk en een geloof waaraan je alles, zelfs je huidige inkomen te danken hebt
Als je ziet wanneer dat alles bij Huub begonnen is dan zou je het ook nog “gedateerd pastoraat” kunnen noemen. Hij zegt dat hij namelijk kort na zijn priesterwijding in 1972 “als halve hippie” naar India vertrokken is. Dat was toen inderdaad heel modern. Daar hoorde hij “over moeder Maya die in een droom bezocht werd door een witte olifant, die in haar de kiem legde van het kind dat later de Boeddha zou worden. Dan verandert je blik op Maria, die van een engel te horen krijgt dat het kind in haar buik van God zelf afkomstig was”. Je kunt je enigszins indenken hoe Huub de maagdelijke geboorte en de incarnatie van Gods Zoon aan zijn cursisten zal duidelijk maken. Dat krijg je als je “God niet boven de wolken moet zoeken. God, het heilige, is de diepte van het gewone.” Maar alles bij elkaar staat het wel heel ver af van wat de bijbel echt zegt en wat “ons moeder” en “ons oma” en de generatie christenen voor ons geloofd hebben.
Tenslotte constateert Huub: “de Kerk maakt gehakt van mensen, hoor!” Nou, Huub, jij en jouw soort verlate pubers hebben gehakt van de Kerk gemaakt. Is het een wonder dat Mgr. Hurkmans jou enkele jaren heeft buitengezet? Nee, dat is echt voorzienigheid.
HET EVANGELIE VOLGENS
HUUB SCHUMACHER
HUUB SCHUMACHER
Archief
 |
 |
VRIJMOEDIG
COMMENTAAR
COMMENTAAR