
Thomas More, kanselier van Hendrik VIII van Engeland en door hem ter dood veroordeeld omdat hij de koning niet als hoofd van de Engelse kerk wilde erkennen, schreef: we mogen niet verwachten in een gemakkelijke stoel in de hemel te komen. Dat is niet de weg waarop de Heer in de hemel kwam. En de knecht kan niet verwachten het beter te hebben dan zijn Meester. Wat St, Thomas More hier zegt staat ook in het evangelie van deze zondag. Jezus waarschuwt zijn leerlingen om zich niet in een onbezonnen enthousiasme bij Hem aan te sluiten. Hij zegt: weet wel wat je doet, als je mijn leerling wordt. Overzie de consequenties. Want als je de consequenties van het christelijk leven niet aan kunt, kun je er maar beter helemaal niet aan beginnen, net zo min als die man die te weinig geld heeft om zijn toren te bouwen. Hij kan dat beter van tevoren bekijken. Anders lachen de mensen hem naderhand uit, als hij te weinig geld heeft om hem af te bouwen. Wat moet je dan weten, wat moet je incalculeren als je christen wilt zijn? Het aanvaarden van je kruis. Niet het kruis zelf. Dat krijgt iedere mens, vroeg of laat, christen of geen christen, maar bereid zijn het kruis te aanvaarden, het met Christus ten einde toe te dragen. Het kruis is het symbool van het christendom. Het hangt in onze huiskamers, in onze slaapkamers. Het heeft een centrale plaats in onze kerken. We bekruisen ons meermalen per dag om ons gebed te beginnen of te besluiten. Wij zijn mensen van het kruis. Maar als het kruis in ons leven komt zijn we dan bereid het met Christus te dragen. Dat valt nogal eens tegen. Hoeveel mensen mopperen niet of moedeloos onder het kruis dat hen treft of vragen zich min of meer opstandig af waar ze dat kruis aan verdiend hebben. Had Jezus het soms verdiend het kruis te moeten dragen? Nee, maar hij droeg in gehoorzame overgave aan de Vader zijn kruis ten einde en overwon zo de dood en ging zijn eeuwig Rijk binnen. Hij laat zo zijn leerlingen zien, dat het kruis niet iets zinloos is wat ten dode voert maar in verbondenheid met Hem gedragen juist de weg ten leven is. Je hoeft als christen het kruis niet te zoeken als een soort zelfpijniging. Nee, maar als het kruis op je levensweg verschijnt als consequentie van je christen zijn dan mag je er niet omheen gaan: er kunnen mensen zijn in onze familie, in onze buurt die vervelend tegenover ons zijn. Dat kan een kruis zijn. Je kinderen die je veel verdriet aandoen. Je echtgenoot die bij voortduring onhebbelijk is. Dat kunnen even zovele kruisen zijn. Die mensen toch liefhebben en verdragen. Dat is dan je kruis opnemen. Je kunt ze ook uit de weg gaan, er met een boog omheen lopen, steeds weer ruzie maken. Dan ga je het kruis uit de weg. Dan schiet je tekort als leerling van Christus. Ook ziekte, tegenslag op je werk, miskenning, naderende dood zijn kruisen. Je kunt ze niet zo gemakkelijk ontlopen, maar wel weigeren ze te aanvaarden: door altijd te klagen, door onredelijk te worden tegen je medemensen, door God te beschuldigen. Jezus vraagt van zijn leerlingen, dat ze de moed opbrengen dat kruis in overgave aan Gods wil te dragen. Je hoeft het niet alleen. Christus draagt zijn kruis voor ons uit. Hij draagt mede ons kruis. In verbondenheid met Christuskruis helpt God zelf ons ons kruis te dragen. Als je je kruis verbindt met het kruis van Christus dan is dat kruis nooit zinloos, want dan is het opgenomen in het verlossingswerk van Christus zelf en baant het ons een weg naar zijn eeuwig Rijk. Door in overgave ons kruis te dragen weren we aan onze eeuwige toekomst. Ja maar zult u misschien zeggen: het belangrijkste in het christendom is de liefde en je hebt het nu allemaal over het kruis. Ja maar het kruis is de liefde; als je je kruis niet wilt aanvaarden gaat het altijd om je eigen ik. Ik heb toch recht op geluk, ik heb toch recht op gezondheid op leven, ik hoef me toch niet te laten beledigen. Ik hoef toch zeker niet uitzichtloos te lijden. Terwijl als je je kruis aanvaardt, dan moet je jezelf wegcijferen. Dan moet je geven. Dat is liefde. De weg van de liefde voert onherroepelijk langs het kruis, langs het kruis dat aanvaardt. Het niet aanvaarde kruis leidt makkelijk tot egoïsme, tot vechten voor zelfbehoud. Als iemand zijn kruis niet draagt en Mij volgt, kan hij mijn leerling niet zijn. Laten we dat steeds weer bedenken als een kruis op onze levensweg geplaatst wordt. Moge onze christelijke begroting juist op dat moment nog voldoende reserves hebben. Amen.



23STE ZONDAG DOOR HET JAAR C
Bij: Wijsh. 9, 13-18b
Filemon 9b-10.12-17
Lc 14, 25-33
PREKEN
zondagen
door het jaar c