
Gelovigen hebben het in onze dagen en in ons land niet gemakkelijk. Het is een kleine minderheid, die trouw gebleven is aan het geloof der vaderen. En als je voor die trouw uitkomt, dan ben je een voorwerp van spot. Velen van ons kunnen het getuigen: je wordt minstens als zonderling beschouwd, zelfs in de familiekring, als je trouw iedere zondag naar de kerk gaat. Als je het katholieke geloof aanvaardt zonder er iets aan af te doen, als je het niet voortdurend oneens bent met uitspraken van de paus, aanvallen op de bisschoppen probeert te weerleggen, dan vindt men je maar zonderling. Lichamelijke vervolging is er in ons land gelukkig niet bij, maar geestelijk hebben mensen soms nogal wat te verduren. Ik weet dat uit eigen ervaring ook van jongeren die trouw het geloof proberen te beleven.
De lezingen van vandaag zijn in die situatie een bemoediging: als je trouw bent, ben je op de goede weg, dan staat God aan je zijde.
Zo'n eenling was de profeet Jeremia. Hij sprak Gods Woord in een tijd, dat niemand dat wilde horen. Hij ging tegen de geest van de toenmalige tijd in, die meer vertrouwde op de koning, op politieke verbonden dan op God. Jeremia kondigde rampen aan, als men zich niet tot God bekeerde. Dat wekte de agressie op van het volk. En we horen Jeremia verzuchten: iedereen fluistert: daar heb je die ongeluksprofeet, die onze rust verstoort. Ze noemen hem 'ontzetting-overal'. En ze loeren erop hem ten val te brengen. En een moment - juist vóór het stukje dat we gelezen hebben - wordt Jeremia moedeloos en wil het bijltje erbij neerleggen. De mensen luisteren toch niet en het is een verschrikking steeds een mikpunt van spot en verdachtmaking te zijn. Ik kan me dat zo goed indenken. Zonder me te willen vergelijken met de grote profeet kan ik toch wel zeggen, dat ik iets van diezelfde sfeer ervaren heb in mijn leven als priester. Ik heb me dikwijls afgevraagd: wat heb ik nou eigenlijk fout gedaan in mijn verantwoordelijkheid als priester tegenover God en Kerk. Veel mensen willen niet meer de waarheid horen. Ze willen niet meer dat je het Woord van Christus preekt en de consequenties daarvan. Ze willen dat je een soort gemakkelijk christendom preekt waarin iedereen het wel vanzelf goed doet en waarbij je stilzwijgend bepaalde praktijken aanvaardt en toelaat in de kerk, niet omdat het Gods wil is en volgens de heilige Geest, maar omdat het bepaalde groepen mensen beter uitkomt, beter strookt met hun levensgevoel. Veel mensen verdragen de waarheid niet meer. Men wil de waarheid van het evangelie herleiden tot meningen: ik vind zus of ik vind zo. En o wee, als je zegt dat dat niet klopt. Dat God ons een vaste waarheid geopenbaard heeft, een waarheid met eisen, met loon en straf, dan worden mensen soms zelfs agressief. Uit de agressiviteit blijkt overigens al dat men niet zo zeker is van zichzelf en dat ieder geluid tegen de eigengereidheid waarmee men God en de Kerk naar zijn hand probeert te zetten, het geweten ongelooflijk prikkelt. Men kan de waarheid niet verdragen en gaat over tot onwaardige reacties. Hetzelfde als bij de profeet Jeremia. Jeremia overwint zijn angst en zijn moedeloosheid door zijn hart te richten op God. Ik hoef niet bang te zijn. Al is de hele wereld tegen mij: God is bij mij als een machtig strijder. Mijn achtervolgers zullen niet overwinnen. God zal recht doen. Hij zal rechtvaardig oordelen.
Datzelfde zegt Jezus tot zijn apostelen, die ook op tegenstand van mensen moeten rekenen. Ze allemaal de marteldood gestorven. De christelijke boodschap stootte bij massa's mensen op afwijzing en zelfs dodelijke agressie. Wees niet bang voor de mensen, zegt Jezus. Ze kunnen je hoogstens lichamelijk doden. Verder gaat hun macht niet. Wees bang voor God, die oordeelt en het vermogen heeft lichaam én ziel in het verderf van de hel te storten. Leef in de vreze des Heren. Weet dat Hij, niet je familie, niet de massa die zegt dat het tegenwoordig modern is om het anders te doen, de Heer is en de uiteindelijk Rechter. Als je Jezus belijdt, zijn geboden volgt in zijn Kerk, zelfs tegen de draad van de tijd in, dan laat Hij je niet in de steek, dan zal Hij je als de zijne erkennen tegenover de Vader in de hemel en doen delen in zijn glorie.
Wees niet bevreesd, als je trouw bent, staat God aan je kant. Amen.



12de zondag door het jaar a
bij: Jer. 20, 10-13
Rom. 5, 12-15
Mt. 10, 26-33
PREKEN
zondagen
door het jaar a