Index

Er zijn veel dwazen in de wereld, wellicht meer dan ooit. En dat terwijl mensen zich meer dan ooit voor ontwikkeld en verstandig houden. Maar wat mensen van zichzelf vinden is uiteindelijk niet van zo groot belang. Het gaat er toch om wat God van je vindt in het oordeel, als Hij je leven op de weegschaal legt van je eeuwig bestemming. Dat is het enige oordeel dat er toe doet.
En dan reikt Jezus in het evangelie van vandaag handvaten aan om te weten wie verstandig is in Gods ogen en wie dwaas. Om verstandig te zijn is het niet voldoende te roepen “Heer, Heer”, is het niet voldoende te zeggen, ik ben gelovig, ik denk dat er wel iets is, ik ben katholiek. Nee, dat is volkomen onvoldoende. Het enige wat voldoende is, is de wil doen van de Vader die in de hemel is. Je moet volgens zijn wil leven. Je moet je houden aan zijn geboden, niet zo ongeveer maar volledig en consequent. Je moet laten zien dat je gelooft doordat je de geboden volbrengt. Je zult zegen van Godswege ontvangen als je gehoorzaamt aan de geboden van de Heer; en vloek van zijn kant als je afwijkt van de weg die de Heer ons voorschrijft. Zo zegt het het boek Deuteronomium. Jezus zegt ongeveer hetzelfde: “Als je niet de wil van mijn vader hebt gedaan, niet volgens de geboden hebt geleefd, al ben je dan nog zo belangrijk geweest, Ik zal bij het oordeel zeggen: “Nooit heb Ik u gekend; gaat weg van Mij die ongerechtigheid doet.”
Het komt erop aan, zegt Jezus, dat je het huis van je leven bouwt op het zekere fundament van het geloof in Jezus en van het nauwkeurig onderhouden van de geboden. Dan blijft dat huis overeind in de stormen en de tegenslagen van het leven en uiteindelijk dwars door de dood heen, houdt het stand in het oordeel, want het staat gegrondvest op de rots. Dat zijn de verstandigen die dat doen. De dwazen bouwen het huis van hun leven op het drijfzand van het materialisme, van bedrieglijke gevoelens; ze luisteren misschien naar Christus zover als het nu uitkomt; verder volgen ze hun gevoel, hebben aan de Kerk nauwelijks boodschap. Zo iemand is dwaas zegt Jezus. Hij bouwt het huis van zijn leven op zand. En bij de stromen van het leven, en uiteindelijk bij het oordeel wordt het weggeslagen, volledig verwoest.
Het zijn de mensen die van Jezus weten, zijn woorden hebben gehoord en toch nauwelijks of niet bidden, die de zondag niet vieren als de dag des Heren. Die menselijke seksualiteit en voortplanting naar hun eigen hand zetten zonder met Gods geboden rekening te houden: die niet trouwen, die de kinderzegen uitsluiten of aan de andere kant langs immorele en verwerpelijke wijzen kost wat kost kinderen willen krijgen. Die steeds meer een kind naar wens willen hebben desnoods via abortieve selectie. De maatschappij en de wetgever (zelfs het cda die het meer om de stemmen dan om Gods geboden lijkt te gaan) gaan steeds meer in die dwaasheid mee maar daardoor wordt het niet minder dwaas. Het is en blijft gericht tegen God geboden en hoe mooi ook verpakt het is altijd een vorm van menselijke egoïsme dat soms over lijken gaat.
En nou zullen er wel weer mensen zijn die zeggen: dat moet u niet zeggen, zo stoot u mensen af. Dat deed Jezus ook. Bovendien komt er nu steun uit onverwachte hoek. En godsdienstsocioloog uit Tilburg heeft van de week gezegd: de Kerk gaat ten onder aan zijn eigen vrijheid en vrijblijvendheid. Een Kerk die niet meer zegt wat haar boodschap is, verdampt, gaat langzamerhand op in de maatschappij, maakt zich overbodig. Het is als zout dat zijn smaak verloren heeft en dient nergens anders meer voor dan om weggeworpen en vertrapt te worden. Dat is tragiek van de Kerk in ons land. We hebben nu al een paar generaties lang niet meer gedurfd te zeggen wat God van ons vraagt, we hebben de kinderen het hechte fundament van Christus en zijn geboden onthouden. En zie wat ervan over is! Het wordt tijd dat we verstandig worden. Amen.